วันอังคารที่ 3 กันยายน พ.ศ. 2556

ภาษาปาสคาล (pascal)


ภาษาปาสคาล (Pascal)

ประวัติของภาษาปาสคาล (Pascal)
                ภาษาปาสคาล (Pascal) เป็นชื่อที่ได้มาจากเบลส ปาสคาล (Blaise Pascal) นักวิทยาศาสตร์และนักคณิตศาสตร์ชาวฝรั่งเศส ผู้มีชื่อเสียงในการประดิษฐ์เครื่องจักรที่ใช้ในการคำนวณซึ่งเป็นต้นแบบของคอมพิวเตอร์ในปัจจุบัน ภาษาปาสคาลได้รับการพัฒนาขึ้นครั้งแรกเมื่อต้นปี พ.ศ. 2513 โดยนิคลอส เวิรธ์ (Niklaus Wirth) ที่สถาบันเทคโนโลยีซูริค ประเทศสวิสเซอร์แลนด์ วัตถุประสงค์ครั้งแรก เพื่อพัฒนาภาษาขั้นสูงที่มีกฎเกณฑ์ เพื่อการสอนการเขียนโปรแกรมแบบโครงสร้าง ภาษาที่เวิร์ธพัฒนาขึ้นเรียกว่า ปาสคาลมาตรฐาน (Standard Pascal) หรือปาสคาลมาตรฐานตามแบบของเจนเซน (Jensen) และ เวิร์ธ (Wirth) อย่างไรก็ตาม คำว่าปาสคาลมาตรฐานยังกำกวมอยู่ เนื่องจากปัจจุบันมีหลายมาตรฐานในประเทศสหรัฐอเมริกามีการประกาศปาสคาลมาตรฐานชื่อแอนซี่ (ANSI : American National Standards Instute) และไออีอีอี(IEEE : Institute of Electrical and Electronics Engineers)
                ในปี พ.ศ. 2526 บอร์แลนด์ อินเตอร์เนชั่นแนล ซึ่งเป็นบริษัทซอฟต์แวร์สำหรับคอมพิวเตอร์ขนาดเล็ก ได้เริ่มทำตลาดคอมไพเลอร์ปาสคาลราคาถูกที่เรียกว่า เทอร์โบปาสคาล (Turbo Pascal) สำหรับใช้กับคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคล เทอร์โบปาสคาลประสบความสำเร็จเรื่อยมา เนื่องจากราคาถูกและใช้งานง่าย ต่อมาจึงมีการพัฒนาเครื่องมือสำหรับพัฒนาโปรแกรม ไดแก่ Editor และตัว Debugger แบบโต้ตอบ ปัจจุบันมีการนำมาประยุกต์ใช้งานทั้งในด้านเป็นภาษาในการเรียนการสอน และภาษาในการสร้างงานประยุกต์ต่างๆ
คุณลักษณะของภาษาปาสคาล
                ภาษาปาสคาล จัดเป็นภาษาระดับสูงอีกภาษาหนึ่งที่ได้รับความนิยมในการนำมาใช้ในวงการศึกษา เพราะเป็นภาษาที่มีลักษณะเด่นอยู่หลายด้าน เช่น
1.             รูปแบบของคำสั่งเป็นภาษาอังกฤษ
2.             คำสั่งมีความง่ายต่อการทำความเข้าใจ
3.             ลักษณะการทำงานของโปรแกรมจะเป็นการทำงานที่มีโครงสร้าง
4.             มีการแปลคำสั่งแบบ Compile ทำให้สามารถทำงานได้อย่างรวดเร็ว
5.             เหมาะกับงานทุกประเภท ไม่ว่าจะเป็นงานทางด้านวิทยาศาสตร์ที่มีการคำนวณหรืองานทางด้านธุรกิจ แม้แต่งาทางด้านกราฟิกก็สามารถใช้ได้
โครงสร้างของภาษาปาสคาล
ประกอบด้วย 3 ส่วน
                  -  ส่วนหัวโปรแกรม (Program Hending)
                  -  ส่วนของการประกาศการใช้งาน(Declarations)
                  -  ส่วนของคำสั่ง(Executable Statement)
ส่วนหัวโปรแกรม
        เริ่มต้นคำว่า Program และตามด้วยชื่อโปรแกรม เช่น Program Test_Work1;
หมายเหตุ
                    -  ชื่อของโปรแกรมต้องตั้งชื่อเป็นภาษอังกฤษเท่านั้น
                    -   ห้ามขึ้นต้นด้วยตัวเลข แต่สามารถตามหลังภาษาอังกฤษด้วยตัวเลขได้
                    -  ห้ามเว้นวรรค และห้ามใช้สัญลักษณ์พิเศษอื่นใด ยกเว้น Underscore(_)
                    -  ห้ามซ้ำกับคำสงวน
ส่วนประกาศการใช้งาน
ได้แก่ การประกาศต่างๆดังนี้
เลเบล(Labels) ค่าคงที่ (Constants) การนิยามประกาศ (Type Definitions) ตัวแปร(Variable) โพรซิเยอร์และฟังก์ชัน(Procedure and Function)
ส่วนของคำสั่ง
ส่วนนี้นับว่าเป็นส่วนสำคัญที่สุดในการให้คอมพิวเตอร์ทำงานตามที่ผู้เขียนโปรแกรมออกแบบไว้ ตัวอย่างคำสั่งเช่น Write, Writeln, Readln เป็นต้น

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น